Categories
علم و فناوری

روسیه به دنبال تولید راکت فضایی چند بار مصرف با قابلیت انجام ۱۰۰ پرتاب

موفقیت‌های خیره کننده «اسپیس ایکس» در توسعه راکت‌های چند بار مصرف باعث انقلابی در صنعت فضایی شده و آژانس‌های فضایی مختلف به دنبال توسعه مدل‌های مشابه هستند. پیش از این «آژانس فضایی اروپا» از طرح‌های برای دستیابی به فناوری مشابه خبر داده بود و حالا روسیه هم از پروژه توسعه راکتی پرده برداشته که به گفته آنها باید دستکم قابلیت ۱۰۰ بار استفاده مجدد را داشته باشد.

ناسا به لطف آزمایش موفق کپسول دراگون اسپیس ایکس از اتکای به سایوز روس‌ها بی‌نیاز شده و دیگر ناچار به پرداخت هزینه هنگفت ۸۰ میلیون دلاری برای پرتاب هر فضانورد نیست. کاهش هزینه‌های سفر به فضا با کرو دراگون از یک سو و از سوی دیگر ظرفیت بیشتر آن نسبت به سایوز روس‌ها را وادار به توسعه فناوری جدید برای حفظ توان رقابتی کرده است.

تداوم وابستگی ناسا به فضاپیمای سایوز روسیه

«دیمیتری راگوزین»، رییس سازمان فضایی روسیه «روسکاسموس» طی مصاحبه‌ای برنامه‌های آینده این آژانس برای توسعه راکت جایگزین سایوز را علنی کرده است:

«ما در حال ساخت موشکی با سوخت متان هستیم که جایگزین سایوز-۲ می‌شود. قصد داریم مرحله اول راکت را طوری بسازیم که حداقل قابلیت استفاده مجدد برای ۱۰۰ پرتاب را داشته باشد.»

راگوزین همچنین تاکید کرد که هرچند آنها فعالیت‌های آمریکایی‌ها را زیر نظر دارند اما نه تنها به دنبال کپی برداری نیستند بلکه مهندسان روس قصد پشت سر گذاشتن فناوری اسپیس ایکس را دارند. یکی از ویژگی‌های قابل ارتقا از نظر راگوزین نحوه فرود این کپسول است که به جای خشکی در آب فرود می‌آید.

وی همچنین ابراز امیدواری کرد که روسکاسموس امکان بازگشت به سیاره زهره را دوباره فراهم کند. راگوزین بر این باور است که این سیاره به خاطر برخی شباهت‌ها به زمین امکان مطالعه و درک بهتر تغییرات اقلیمی را فراهم خواهد کرد و گزینه ای جذابتر از مریخ است.

Let’s block ads! (Why?)

لینک منبع

Let’s block ads! (Why?)

لینک منبع مطلب

Categories
علم و فناوری

ناسا می‌خواهد به “تریتون” کاوشگر ارسال کند

بیگ بنگ: ترایدنت، نام ماموریت جدید ناسا است که می‌خواهد تریتون را مورد هدف قرار دهد. “تریتون” قمر یخی، بسیار فعال و منحصربفرد سیاره نپتون است. فضاپیمای ویجر 2 نشان داد که تریتون دارای پتانسیل سطحی بالایی است و می‌تواند آبفشان‌هایی فعال و اتمسفر داشته باشد.

image e Triton
عکس ویجر 2 از تریتون که منطقۀ قطب جنوب این قمر را نشان می‌دهد. رگه‌های تیره ناشی از فعالیت آبفشانی روی سطح یخی میباشد.

به گزارش بیگ بنگ، تریتون از یونوسفری برخوردار است که می‌تواند برف ایجاد کند و زمینه را برای اقیانوس زیر سطحی فراهم آورد. محققان بر این باورند که تریتون گزینۀ بسیار مناسبی برای بررسی این موضوع است که سیاره‌ها و اجرام سکونت‌پذیر در منظومه شمسی و سایر جاهای جهان چگونه شکل گرفته و توسعه می‌یابند. ماموریت ترایدنت تنها با یک بار گذر از کنار تریتون می‌تواند نقشه خوبی از این قمر تهیه کند؛ اطلاعات خوبی دربارۀ فرایندهای فعال بدست آورد و تعیین کند که آیا اقیانوس زیرسطحی پیش‌بینی شده وجود دارد یا خیر.

دکتر “لوئیس پروکتر”، مدیر مرکز تحقیقات فضایی اخترشناسی و سرپرست ارشد ماموریت ترایدنت بیان کرد: «تریتون یکی از هیجان‌انگیزترین و شگفت‌انگیزترین اجرام در منظومه شمسی است. من همیشه عاشق تصاویر ویجر 2 بودم که از این قمر عجیب و غریب به زمین مخابره می‌کرد.»

پی بردن به آن دسته از عواملی که باعث می‌شوند اجرام منظومه شمسی بتوانند مواد لازم برای تبدیل به مناطق سکونت‌پذیر را کسب نمایند، یکی از اهداف اصلیِ ترایدنت به شمار می‌آید. این فضاپیما با خود یک دستگاه حمل می‌کند تا میدان مغناطیسی تریتون را مورد کاوش قرار دهد تا مشخص شود آیا این قمر در زیر سطحِ خود اقیانوس دارد یا خیر، دستگاه‌های دیگر نیز برای بررسی یونوسفر، اتمسفر غنی از مواد آلی و ویژگی‌های عجیب سطح مورد استفاده قرار می‌گیرند. یکی دیگر از اهدافی که در این ماموریت دنبال می‌شود این است که زمین‌ها و اراضی گسترده و دیده نشده بررسی شوند. تریتون بزرگ‌ترین سطح سنگی و سخت را در منظومه شمسی دارد که تاکنون هیچ فضاپیمایی موفق به بررسی آن نشده است.

اما بخش اعظم اطلاعات خود را دربارۀ این قمر عجیب، مدیون داده‌های فضاپیمای ویجر 2 هستیم که در سال 1989 از کنار این قمر عبور کرد و فقط 40 درصد از سطح تریتون را مشاهده کردیم. قرار است ماموریت ترایدنت این مسئولیت مهم را بر دوش گرفته و بخش‌های دیگر را هم تحت پوشش قرار دهد. ترایدنت از دوربین عکاسی فول فریمش برای تهیه عکس از بخش‌های جالب توجه تریتون استفاده خواهد کرد. به این ترتیب، دانشمندان خواهند توانست تغییرات ایجاد شده از زمان آخرین بازدید را مشاهده کرده و اطلاعات زیادی دربارۀ میزان فعالیت این قمر کسب کنند.

image e Trident
ماموریت ترایدنت قصد دارد بداند که تریتون در زیر پوسته یخی‌اش اقیانوس مایع دارد یا خیر. و به سوالات مطرح شده در این تصویر پاسخ دهد.

هدف بعدی ترایدنت این است که ببیند سطح این قمر با چه ساز و کارهای پنهانی در صدد نوسازیِ خود بر می‌آید. بخش سطحِ این قمر خیلی جوان است و هیچ گودال قابل مشاهده‌ای در آن وجود ندارد. همچنین این پرسش مطرح است که چرا این قمر با سایر اقمار یخی فرق دارد. اگر پاسخی برای این قبیل از پرسش‌ها به دست آوریم، می‌توانیم اطلاعات خوبی درباره چگونگی شکل‌گیری اراضی مختلف در سایر اجرام یخی به دست بیاوریم.

دانشمند پروژه ترایدنت، دکتر «کارل میشل»، محقق در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا گفت: «تریتون جرم عجیبی است، اما قرار است کارهای علمی خوبی برای افشای اسرار آن انجام دهیم. می‌دانیم که سطح ویژگی‌هایی دارد که قبلاً مشاهده نشده است. همۀ این عوامل انگیزه ما را دوچندان کرده تا ماموریتی به مقصد این قمر ترتیب دهیم. همان طور که در پیشنهادیه خود به ناسا گفتیم، تریتون می‌تواند اطلاعات کلیدیِ بسیاری در اختیارمان قرار دهد؛ زیرا آبفشان‌های فعال، یونوسفری پرانرژی و سطحی جوان و منحصربفرد این جرم را به مکان جالبی برای پژوهش تبدیل کرده است.»

بر اساس برنامۀ پیشنهادی، قرار است ماموریت ترایدنت در ماه اکتبر سال 2025 انجام شود؛ یعنی زمانی که زمین به طور دقیق با مشتری همتراز می‌شود. فضاپیما از نیروی کشش گرانشی مشتری استفاده خواهد کرد تا خود را به تریتون برساند. طراحان و مجریان این ماموریت کارشان را بخوبی بلدند. پس از 13 سال پرواز در منظومه شمسی، این فضاپیما سرانجام خود را به مقصد مورد نظر خواهد رساند. بی‌صبرانه منتظر پرتاب این فضاپیما به فضا هستیم.

ترجمه: منصور نقی‌لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sci-news.com

Let’s block ads! (Why?)

لینک منبع

Let’s block ads! (Why?)

لینک منبع مطلب

Categories
علم و فناوری

مریخ نورد استقامت ناسا با موفقیت به فضا پرتاب شد

۱۱ مرداد ۹۹ ساعت ۱۸:۲۶

مریخ نورد استقامت (Perseverance) ناسا جاه‌طلبانه‌ترین و پیشرفته‌ترین کاوشگر این سازمان فضایی بوده که اخیرا با موفقیت به سمت سیاره سرخ فرستاده شده است.

مریخ نورد استقامت (Perseverance) به فضا فرستاده شد؛ این کاوشگر شگفت‌انگیز پیشرفته‌ترین ربات ساخته شده توسط ناسا برای کاوش سیاره سرخ بوده که در پنج‌شنبه گذشته، در مسیر خود به سمت مریخ قرار گرفت.

موشک حامل کاوشگر استقامت که با نام ربات مریخ ۲۰۲۰ هم شناخته می‌شد، از سکوی پرتاب معروف کیپ کاناورال (Cape Canaveral) در ایالت فلوریدای آمریکا به فضا رفت. این راکت از نوع اطلس ۵ (Atlas V) بود که چیزی در حدود ۶۰ متر طول داشته و علاوه بر خود ربات، تجهیزات فرود آوردن آن هم در موشک سوار شده بود. این پرتاب در ساعت ۱۶:۲۰ روز پنجشنبه به وقت ایران انجام شد و قبل از ورود به فضای اطراف زمین، موشک اطلس ۵ به مدت یک ساعت مسافت بین سکوی پرتاب و مسیر گردشی تعیین شده به سمت مریخ را طی کرد.

مریخ نورد استقامت

در صورت موفقیت ماموریت، این پروژه ناسا که ۲.۴ میلیارد دلار هزینه داشته، مریخ نورد استقامت را بعد از گذشت ۷ ماه، در ۱۸ فوریه سال ۲۰۲۱ به سطح مریخ فرود خواهد آورد. این ربات به اندازه یک خودرو اس یو وی بزرگ بوده و هدف اصلی آن، بررسی شرایط سطحی سیاره سرخ و جستجو برای نشانه‌های حیات باستانی روی این سیاره خواهد بود. به علاوه، این کاوشگر به همراه خود هلیکوپتر کوچکی را برای پرواز در آسمان مریخ به سیاره همسایه ما می‌برد و تجهیزات شگفت‌انگیز تعبیه شده در مریخ نورد، تکنولوژی‌های گوناگون مورد نیاز بشر برای زنده ماندن روی مریخ را آزمایش خواهند کرد.

در کنار این ماموریت‌ها هر نشانه‌ای از وجود حیات در سیاره سرخ هم در محل انجام ماموریت کاوشگر، از چشم استقامت پنهان نخواهد ماند و حتی گفته شده که نمونه‌های جمع‌آوری شده توسط این ربات برای ماموریت‌های آینده ناسا و بازگشت به زمین، آماده خواهند شد.

مریخ نورد استقامت ناسا با موفقیت به سمت سیاره سرخ پرتاب شد

مریخ نورد استقامت ناسا با موفقیت به سمت سیاره سرخ پرتاب شد

در چنین ماموریت‌هایی مراحل مختلف و فوق‌العاده حساس، برای قرار دادن فضاپیمای حاوی کاوشگر در مسیر حرکت به سمت مریخ، باید به درستی طی شوند. در حالی که ما مخاطبان عادی فقط پرتاب موشک و جدا شدن فضاپیما را می‌بینیم، چنین فرآیندی شامل روشن کردن، خاموش کردن و انواع مانورهای پیچیده دیگری در موتور و بوستر راکت و فضاپیما بوده تا مریخ نورد استقامت را به سمت مقصدش بفرستد.

بعد از بلند شدن موشک از زمین، اطلس ۵ در لایه‌های مختلف اتمسفری زمین مانورهای گوناگونی را عملی می‌کند و گفته شده که در ماموریت اخیر، تقریبا ۲ ساعت و ۷ دقیقه پس از جدا شدن از سکوی کیپ کاناورال، مرحله پرتاب کاوشگر با موفقیت انجام شد و فضاپیمای مورد نظر به خوبی از موشک حامل آن جدا شد.

رسیدن به دهانه جزرو

مومنتوم ناشی از آتش موتور موشک، پس از رها کردن فضاپیما از چنگ میدان گرانش زمین، نیروی کافی برای خارج شدن از مدار گردشی به دور سیاره را فراهم کرده‌ است و هم‌اکنون کاوشگر مریخ ۲۰۲۰ در مسیر ۵۰۵ میلیون کیلومتری بین زمین و همسایه‌اش قرار گرفته است. این فضاپیما در تاریخ اعلام شده در دهانه جزرو (Jezero Crater) فرود خواهد آمد؛ محلی که به عنوان یک دلتای رودخانه‌ای باستانی شناخته می‌شود و اگر قرار باشد نشانه‌ای از حیات باستانی روی مریخ یافت شود، دلتای مورد نظر یکی از بهترین مکان‌ها برای یافتن این نشانه‌ها خواهد بود.

پس از رسیدن فضاپیمای حامل مریخ نورد استقامت به مدار سیاره سرخ، جت پک‌هایی عظیم و قدرتمند به آرامی این ربات شش‌چرخه را در دهانه مورد نظر فرود خواهند آورد و از آن جا، کار اکتشاف سیاره مریخ با تازه‌ترین تجهیزات اکتشافی بشر، آغاز خواهد شد. همان‌طور که اشاره شد، این کاوشگر بیش از همه به دنبال ترکیبات شیمیایی خواهد گشت که تنها توسط فرآیندهای زیستی و موجودات زنده تولید می‌شوند. موادی که یا به تازگی به وجود آمده‌اند و یا در تاریخ چند میلیارد ساله مریخ، در زمانی که این سیاره شگفت‌انگیز آب و هوای مناسبی داشته، تولید شده‌اند.

ماه جولای و پرتاب‌های مریخی

البته پرتاب مریخ ۲۰۲۰ به فضا سومین پرتاب به سمت مریخ بود که در جولای امسال انجام شد. پیش از این امارات متحده عربی مدارگرد امید را به مقصد این جرم آسمانی راهی فضا کرد و چین هم به تازگی، مریخ نورد تیانون ۱ را به عنوان اولین ماموریت مریخی خود، به سیاره سرخ فرستاد.

البته جالب است بدانیم که دلیل اصلی هم‌زمانی این پرتاب‌ها در ماه جولای نزدیکی مداری زمین و مریخ به یکدیگر بوده است؛ اتفاقی که هر دو سال یک‌ بار رخ می‌دهد و اگر به هر دلیلی، آمریکا، امارات یا چین پرتاب‌های این ماه خود را از دست می‌دادند، باید تا سال ۲۰۲۲ برای فراهم شدن شانس بعدی پرتاب صبر می‌کردند.

Let’s block ads! (Why?)

لینک منبع

Let’s block ads! (Why?)

لینک منبع مطلب